Het hart is een poema op de hoogvlakte. We lezen een gedicht van Davide Rondoni, en verwijzen met deze zin subtiel naar de bijzondere leessessie van vorige week. Toen lazen we het allereerste verhaal uit ‘Samen sterke verhalen lezen’, het prachtig uitgegeven boek waarin veel leesinspiratie te vinden is. Bij het openingsverhaal uit die bloemlezing, ‘Twee woorden’ van Isabel Allende, pikt B. in op het beeld van een poema. B. is er al van bij het begin bij, en heeft nog nooit een week overgeslagen. We staan telkens weer versteld over hoe hij schijnbaar onopvallende zinnen uit teksten weet te plukken. Het beeld van de poema, dat B. dit keer aanhaalt, blijft hangen. Annelore besluit hierop spontaan om niet het geplande gedicht, maar eentje uit haar hoofd voor te dragen – ‘Sonnet XI-Ik honger naar je mond.’ van Pablo Neruda. Ook hierin komt een poema voor (En hongerig besnuffel ik de schemer/jou zoekend, zoekend naar je bloedwarm hart/als poema in ’t verlaten Quitratue). Ze brengt het twee keer na elkaar, wat helpt om de woorden langzaam te leren kennen. Wanneer ze klaar is, haalt P., die er sinds enkele weken bij is en een aandachtige en enthousiaste meelezer blijkt, een bundel uit zijn tas. Het zijn de 100 liefdesgedichten van Pablo Neruda, waarin ook het poema-gedicht staat dat Annelore zopas heeft voorgedragen. We sluiten de sessie af met P. die het gedicht nog eens in het Spaans voorleest en verwonderen ons over zoveel mooi toeval rond een poema. Poema, het Spaanse woord voor gedicht.

*
Een zestal maanden lezen we nu al voor in De Blauwe Kamer op de derde verdieping in De Vooruit. Iedere week opnieuw staan thee, koffie en koekjes voor ons klaar, een luxe waar we steeds weer blij van worden. Nu de dagen weer lengen zien we opnieuw de zon ondergaan achteraan de Bagattenstraat. Een tafel, tien stoelen, en het verhaal begint.

*

We zijn er iedere week op dinsdag. Met z’n tweeën, omdat we erop uitkwamen dat het nog leuker is om de sessies samen te begeleiden en samen op zoek te gaan naar vers leesvoer. We gaan er prat op geen twee keer dezelfde schrijver voor te schotelen en hebben van verhalen sprokkelen een ware sport gemaakt. De enige criteria bij het zoeken naar een goed verhaal of gedicht zijn 1. Dat het goed geschreven is 2. Dat het ons raakt, dat er menselijkheid uit spreekt. En misschien ook wel een beetje 3. Dat de tekst ruimte open laat voor interpretatie. Want dat is net het mooie, hoe we door de inbreng van iedereen verrijkt uit het Blauwe Kamertje komen. Hoe iedereen zijn eigen kleur toevoegt aan de tekst. Hoe we elkaar niet kennen, maar rond die tafel toch kunnen delen wat de tekst met ons doet.