{"id":2219,"date":"2014-07-22T12:52:01","date_gmt":"2014-07-22T12:52:01","guid":{"rendered":"http:\/\/lezerscollectief.be\/beta\/?p=2219"},"modified":"2014-07-22T12:52:01","modified_gmt":"2014-07-22T12:52:01","slug":"in-gent-zet-vormingplus-samen-met-het-lezerscollectief-in-op-een-leesrevolutie","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/lezerscollectief.be\/nl\/in-gent-zet-vormingplus-samen-met-het-lezerscollectief-in-op-een-leesrevolutie\/","title":{"rendered":"In Gent zet Vormingsplus samen met Het Lezerscollectief in op een leesrevolutie"},"content":{"rendered":"

D<\/b><\/span>oor Eva Rousselle-<\/b>\u00a0<\/span><\/p>\n

In de regio Gent lezen (of lazen) we samen in de gevangenis, in psychiatrisch centrum Guislain, in de Zuidpoort (vereniging waar armen het woord nemen) en in de Bloemekenswijk (met moeders). Ondertussen worden in de Machariuswijk via verschillende organisaties (Buren van de Abdij, De Sloep, Muzikantenhuis, Beweging\u00a0voor Mensen<\/span>met Laag Inkomen en Kinderen) mensen toegeleid om
\nsamen een groepje te starten. Ook psychiatrisch centrum Caritas, verschillende dienstencentra voor senioren, de pedagogische begeleidingsdienst, Huis van het Nederlands, Christoforusgemeenschap Merelbeke, Huis van het Kind Eeklo, buurtcentrum de Kring<\/span>Eeklo… tonen een sterke interesse voor het initiatief. Dit voorjaar en komend najaar worden er proefmomenten opgezet, om vanaf het najaar en in 2015 volop met<\/span>nieuwe groepen aan de slag te<\/span>aan.<\/span><\/p>\n

Hoe mooi is dat als mensen geloven dat sterke verhalen en pakkende gedichten mensen krachtiger maken; in hun spreken en denken, in hun samenzijn en verbeelding. En hoeveel mooier is het als je zoiets ziet gebeuren, bij individuen, maar ook tussen mensen.<\/span><\/p>\n

Van januari tot eind maart las ik wekelijks in de gevangenis van Gent. Een tiental gedetineerden, mannen \u00e9n vrouwen. Ze verwachtten een \u201cles\u201d, die eerste keer. Over literatuur en po\u00ebzie. Verrassend vonden ze het, hoe we gewoon aan het lezen en praten gingen. Ik had twee teksten bij die Frederik Janssens me had toegeschoven: \u201cHoe ik op een ochtend mijn 100 procent perfecte meisje<\/span>tegenkwam\u201d, een kortverhaal van Murakami en een mooi liefdesgedicht van Poesjkin.<\/span><\/p>\n

De week daarop kwam\u00a0<\/span>G. me<\/span>enthousiast vertellen dat hij het leuk had gevonden, maar aarzelend stelde hij de vraag wat nu eigenlijk de bedoeling was. \u201cDat wat je net zei, antwoordde ik; dat je het leuk vindt om samen te lezen.\u201d Die keer lazen we \u201cDe Weddenschap\u201d van Tsjechov,\u00a0<\/span>een verhaal dat The Reader Organisation ook gebruikt in haar opleidingen. Ik had getwijfeld om het hen voor de voeten te werpen; het gaat over vrijheid en gevangenschap, over een weddenschap die verrassend afloopt en over hoe je een leven in gevangenschap vorm kunt geven. Mijn angst of het<\/span>niet te confronterend zou zijn, bleek ongegrond. Het verhaal zat heel dicht op hun huid, dat wel, maar dat vonden ze net heerlijk. N. zuchtte tijdens het lezen van medeleven, D. werd vuurrood van verontwaardiging. De gesprekken barstten los: over wat waardevol is in je leven, over wat zij zelf doen om te overleven in de gevangenis, over verwachtingen en hoop. \u201cDit is echt waar wij mee zitten!\u201d, riep G. verontschuldigend uit toen het gesprek verhit raakte. Ik was ontroerd dat hij zich excuseerde voor zijn geestdrift. Hoe hij zich niet langer afvroeg wat de bedoeling was van deze bijeenkomsten met literatuur en po\u00ebzie, maar werd meegesleept door<\/span> een verhaal en de vragen die het bij hem losmaakte.<\/span><\/p>\n

Dat ik geen les zou geven, was ondertussen al lang duidelijk geworden. De weken erna groeiden we naar elkaar toe. Steeds meer lieten ze zichzelf zien, stelden zich vragen, vertelden over hun misdaden en het gevangenisleven en uitten ze hun twijfels en zorgen. Het was een prachtig compliment toen ze me de laatste bijeenkomst vertelden dat het lezen en de gesprekken hen lucht<\/span><\/p>\n

gaven, hoe die hen ook rust brachten in een wereld waar je steeds hard en op je hoede moet zijn.<\/span><\/p>\n

Helemaal anders, maar even ontroerend, zijn de leesbijeenkomsten in de Zuidpoort, een vereniging waar armen het woord nemen. Sinds december lezen Sieglinde Vanhaezebrouck en ik er tweewekelijks. Steeds is het afwachten wie er deel zal nemen en hoe het verhaal zal worden onthaald. De deelnemers aarzelen en zoeken meer. De stiltes tijdens onze gesprekken zijn legio. Maar dat doet goed; die traagte van het lezen en denken, de tijd die genomen wordt om te zoeken wat je bij een gedicht voelt en ziet… J., een oudere heer met zachte ogen, is er steevast bij. \u201cDit doet mijn hoofd goed, houdt mijn denken scherp\u201d, antwoordt hij als ik vraag wat hem trekt in dit samen lezen. Ook L. en P. zijn vaste lezers. Althans: tijdens onze bijeenkomsten. \u201cLees je daarnaast ook regelmatig?\u201d vroeg een journaliste die\u00a0<\/span>ooit mee kwam naar ons leesgroepje. \u201cNooit!\u201d repliceerde L. stellig. Maar tweewekelijks zitten we daar samen en lezen: bij de gaskachel in het killig lokaaltje tijdens de wintermaanden, onder de bomen in de tuin op lentedagen. We lazen Luigi Pirandello, Arthur Japin, Roald Dahl, Simon Carmiggelt, Ilja Leonard Pfeijffer, Bart Moeyaert, Annelies Verbeke, Aidan\u00a0voor<\/span>zijn geestdrift. Hoe hij zich niet langer afvroeg wat de bedoeling was van deze bijeenkomsten met literatuur en po\u00ebzie, maar werd meegesleept door een verhaal en de vragen die het bij hem losmaakte.<\/span><\/p>\n

Dat ik geen les zou geven, was ondertussen al lang duidelijk geworden. De weken erna groeiden we naar elkaar toe. Steeds meer lieten ze zichzelf zien, stelden zich vragen, vertelden over hun misdaden en het gevangenisleven en uitten ze hun twijfels en zorgen. Het was een prachtig compliment toen ze me de laatste bijeenkomst vertelden dat hetlezen en de gesprekken hen lucht gaven, hoe die hen ook rust brachten in een wereld waar je steeds hard en op je hoede moet zijn.<\/span><\/p>\n

Helemaal anders, maar even ontroerend, zijn de leesbijeenkomsten in de Zuidpoort, een vereniging waar armen het woord nemen. Sinds december lezen Sieglinde Vanhaezebrouck en ik er tweewekelijks. Steeds is het afwachten wie er deel zal nemen en hoe het verhaal zal worden onthaald. De deelnemers aarzelen en zoeken meer. De stiltes tijdens onze gesprekken zijn legio. Maar dat doet goed; die traagte van het lezen en denken, de tijd die genomen wordt om te zoeken wat je bij een gedicht voelt en ziet… J., een oudere heer met zachte ogen, is er steevast bij. \u201cDit doet mijn hoofd goed, houdt mijn denken scherp\u201d, antwoordt hij als ik vraag wat hem trekt in dit samen lezen. Ook L. en P. zijn vaste lezers. Althans: tijdens onze bijeenkomsten. \u201cLees je daarnaast ook regelmatig?\u201d vroeg een journaliste die ooit mee kwam naar ons leesgroepje. \u201cNooit!\u201d repliceerde L. stellig. Maar tweewekelijks zitten we daar samen en lezen: bij de gaskachel in het killig lokaaltje tijdens de wintermaanden, onder de bomen in de tuin op lentedagen. We lazen Luigi Pirandello, Arthur Japin, Roald Dahl, Simon Carmiggelt, Ilja Leonard Pfeijffer, Bart Moeyaert, Annelies Verbeke, Aidan Chambers, Tjitske Jansen, Peter Handke, Herman de Coninck, Sylvia Marie en ik kan nog wel een tijdje doorgaan… En Sieglinde en ik bereiden goed onze vragen voor, want we weten dat dat bij deze groep echt broodnodig is. We moeten als het ware een deur openhouden om de\u00a0tekst binnen te stappen: \u201cWat zie je\u00a0voor je?\u201d, \u201cWat voor iemand is deze persoon?\u201d, \u201cKun je dat voorstellen, je denken verliezen? Wat gebeurt er dan bij je?\u201d, \u201cWelke sfeer roept dit bij je op?\u201d, enzovoort. Steeds duiken we daarbij weer de tekst in, zoekend naar beelden en woorden die ze aangrijpen om hun overtuiging te demonstreren. En we herlezen zinnen, laten mensen reageren, zoeken samen. Ik merk dat het de mensen steeds gemakkelijker afgaat; om een impressie te geven bij een gedicht, bijvoorbeeld, ook al weten ze niet meteen waar het dan over gaat. Ze begrijpen ondertussen dat we samen uitzoeken waar het voor ONS over gaat.<\/span><\/p>\n

We lezen nu een dik half jaar in deze groep en ik<\/span> merk de verandering. <\/span>De eerste sessie was ronduit schokkend: zowel voor hen als voor Sieglinde. Zij wisten bij god niet<\/span>wat ze met een gedicht aan moesten, hadden geen enkel gevoel dat ze daar iets mee zouden kunnen. Sieglinde was verbouwereerd dat mensen zich niets konden voorstellen bij een open raam, de<\/span>dag die begint en de gedachte dat je die dag iets nieuws zou kunnen starten. Ondertussen lezen we minstens tweewekelijks, zijn de mensen vertrouwd met po\u00ebzie en hebben ze meer vertrouwen in hun eigen spreken erover. Telkens komen er nieuwsgierigen bij en telkens opnieuw zoeken we naar manieren om dat raam op te zetten, de lucht van nieuwe woorden op te snuiven en daar oude herinneringen of broze gevoelens aan te verbinden.<\/span><\/p>\n

Voor mij zijn het gestolen namiddagen, momenten en plekken waar je kunt stilstaan bij wat essentieel is.<\/span><\/p>\n

[row]
\n[column lg=”4″ md=”4″ sm=”4″ xs=”12″ ]
\nPo\u00ebziecentrum,
\n[\/column]
\n[column lg=”4″ md=”4″ sm=”4″ xs=”12″ ]
\nBibliotheek Gent,
\n[\/column]
\n[column lg=”4″ md=”4″ sm=”4″ xs=”12″ ]
\nDienst Cultuurparticipatie GENT
\n[\/column]
\n[\/row]<\/p>\n

\u00a0 \u00a0 \u00a0\u00a0<\/span><\/p>\n

\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Door Eva Rousselle-\u00a0 In de regio Gent lezen (of lazen) we samen in de gevangenis, in psychiatrisch centrum Guislain, in de Zuidpoort (vereniging waar armen het woord nemen) en in de Bloemekenswijk (met moeders). Ondertussen worden in de Machariuswijk via verschillende organisaties (Buren van de Abdij, De Sloep, Muzikantenhuis, Beweging\u00a0voor Mensenmet Laag Inkomen en Kinderen) […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":2220,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[16],"tags":[],"class_list":["post-2219","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-nieuws"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/lezerscollectief.be\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2219","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/lezerscollectief.be\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/lezerscollectief.be\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/lezerscollectief.be\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/lezerscollectief.be\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=2219"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/lezerscollectief.be\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2219\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/lezerscollectief.be\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/2220"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/lezerscollectief.be\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=2219"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/lezerscollectief.be\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=2219"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/lezerscollectief.be\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=2219"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}